تماس با ما     درباره ما

یکشنبه - 1398/2/1
نسخه چاپی
گزارشی از موارد ضروری و تجربه‌های موفق در پیاده روی اربعین
در این گزارش برخی تجربه‌های موفق سال‌های گذشته آمده است که می‌تواند مفید باشد
« خبر اطلاع رسانی »             1394/9/8 *** 10:45:21             تعداد بازدید: 976
هرکه دارد هوس کرب وبلا بسم الله...
گزارشی از موارد ضروری و تجربه‌های موفق در پیاده روی اربعین
 
ممکن است برای آن دسته از عاشقان امام حسین(ع) که می‌خواهند برای اولین بار در راهپیمایی اربعین شرکت کنند، پرسش‌های زیادی در خصوص چگونگی طی کردن مسیر، ملزوماتی که باید همراه داشته باشند، پیدا کردن همسفران، نحوه حرکت و استراحت و ...مطرح شود.در این گزارش برخی تجربه‌های موفق سال‌های گذشته  آمده است که می‌تواند مفید باشد
 

همه سال در آستانه اربعین، موجی از شور و شعور حسینی در سراسر عالم به حرکت در می‌آید و هر یک از عاشقان اهل بیت مانند قطراتی از یک رود خروشان درصدد پیوستن به دریای بی‌کران اربعین هستند.

تعدادی از شرکت‌کنندگان در این موج خروشان حسینی برای چندمین بار است که سعادت پیمودن مسیر عشق را می‌یابند و عده‌ای نیز برای نخستی بار است که گام در راه عاشقی می‌گذارند.

اما ممکن است برای آن دسته از عاشقان حسینی که می‌خواهند برای اولین بار در راهپیمایی اربعین شرکت کنند، پرسش‌های زیادی در خصوص چگونگی طی کردن مسیر، ملزوماتی که باید همراه داشته باشند، پیدا کردن همسفران، نحوه حرکت و استراحت و ...مطرح شود.در این گزارش برخی تجربه‌های موفق سال‌های گذشته آمده است که می‌تواند مفید باشد.

پیش از سفر

افرادی که طی سال‌های گذشته توفیق حضور در راهپیمایی اربعین را داشته‌اند توصیه می‌کنند که به هیچ وجه با خودتان چمدان‌ و ساک‌های بزرگ و حجیم نیاورید(به‌خصوص خانم‌ها به این نکته توجه داشته باشند!)، بلکه یک کوله پشتی راحت و متوسط  انتخاب کنید.

بهتر است کوله پشتی‌هایی انتخاب کنید که به قول کوهنوردها حداکثر چهل لیتری هستند.و چه بهتر که شستی هم داشته باشند و بندشان پیش‌سینه هم داشته باشد که بتواند کوله را بخوبی روی پشت، ثابت نگه دارد.

در همین کوله پشتی از آوردن بارهای سنگین و کمرشکن خودداری کنید؛ مسیر نجف به کربلا حدود 85 کیلومتر است و بار سنگین، شما را از پا در می‌آورد.

یک مفاتیح که اعمال زیارتی نجف و کوفه و کربلا را داشته باشد یا کتاب‌های مخصوصی که فقط این اعمال را ذکر کرده‌اند همراه داشته باشید.به مفاتیح نصب شده روی گوشی‌ اعتماد نکنید؛ بعید است بتوانید آنها را داخل حرم‌‌های مطهر یا مسجد کوفه ببرید.

خوراکی همراه نبرید

موکب‌های بین راه، آنقدر با کرامت با شما برخورد می‌کنند که لازم نیست با خودتان خوراکی‌های زیاد و متنوع بردارید، البته همراه داشتن مقداری مویز و کشمش و مغزهای خوراکی برای زمان پیاده روی بخصوص در هوای نسبتاً سرد شب برای تأمین انرژی توصیه شده است.لیموترش حتماً‌ همراه داشته باشید و قبل از مصرف غذاهای گوشتی روی آنها چند قطره بچکانید تا از مسمومیت‌های احتمالی پیشگیری کنید.

برای بین راه، مشکلی برای اسکان ندارید چون موکب‌های فراوانی هستند که شما را با اصرار دعوت به ناهار و شام و استراحت و … می‌کنند. اما به هر حال، سعی کنید پتوهای بزرگ و حجیم و سنگین با خودتان نیاورید تا اذیت نشوید. بهترین چیز این است که یک کیسه خواب یا از همین پتوهای سبک سفری تهیه کنید تا در صورت لزوم از آن برای گرمایش خود بهره بگیرید.

فاصله نجف تا کربلا

فاصله ی خروجی شهر نجف تا ابتدای شهر کربلا حدود 80 کیلومتر است.

معمولاً این مسافت را در 3 روز و 2 شب طی می‌کنند. یعنی از صبح زود سه روز مانده به اربعین حرکت کرده و شب اربعین به کربلا می رسند.هر چند که لحظه ی رسیدن به کربلا به صورت پیاده لحظه فوق العاده‌ای است و تجربه طول مسیر باعث می‌شود خستگی از یاد انسان برود اما اگر زائری به هر دلیل قادر به طی کردن راه به صورت پیاده نباشد، می‌تواند به وسیله خودروهایی که بین راه وجود دارد، بقیه مسیر را با ماشین طی کند.سال گذشته این خودروها را ارتش آماده کرده بود و معمولاً زائرین را به صورت گروهی تا کربلا می‌بردند.

می‌توان گفت همه نوع خوراکی در طول مسیر به صورت رایگان در اختیار است! در خیلی از موارد صاحبان موکب‌ها (هیات‌هایی که بین راه چادر زده‌اند) به اصرار شما را مجبور می‌کنند از خوراکی‌های آنها بردارید.

جدا افتادن از هم کاروانی‌ها

طی کردن مسیر به صورت جدا از کاروان یا همراه هم، بستگی به توافق شما با هم کاروانی‌هایتان دارد.بعضی از کاروان‌ها به صورت گروهی حرکت می‌کنند و تا کربلا با هم می‌رسند.برخی قرار می‌گذارند که مثلاً عصر اربعین یا شب اربعین فلان جا حضور داشته باشید.

استفاده از پرچمی که به نوعی نشان دسته شما خواهد بود مطمئناً کمک خوبی است برای اینکه به‌صورت گروهی مسیر را طی کنید.اما با توجه به اینکه این پرچم باید نسبتاً بلند باشد تا دیده شود دو تا مشکل اساسی دارد: اولاً اینکه کسی که این پرچم را حمل می‌کند مطمئناً انرژی زیادی از دست خواهد داد و باید این پرچم دست به دست شود.ثانیاً در طول مسیر تعداد پرچم ها خیلی زیاد است و تقریباً پیدا کردن پرچم کار ساده‌ای نیست. مگر آنکه رنگ و نوع پرچم خیلی متمایز باشد.

پیدا کردن یکدیگر

پرسشی که ذهن بسیاری از زائران را مشغول می‌کند این است که اگر در طول مسیر همراهان مان را گم کنیم چه طوری در آن شلوغی قرار بگذاریم؟

تمام طول مسیر پیاده روی از خروجی نجف تا ورودی کربلا تیر های چراغ برقی وجود که شماره گذاری شده‌اند؛ از یک تا 1460.هر کدام از این تیرها با هم دقیقاً 50 متر فاصله دارند.به نوعی خط نشان هستند که چقدر از مسیر را طی کرده و چه قدر باقی است.معمولاً برای اینکه هم کاروانی‌ها با هم قرار بگذارند از شماره‌های این تیرها که سمت چپ یا راست مسیر پیاده روی قرار دارد استفاده می‌کنند.

حضور افراد مسن

یکی دیگر از پرسش‌هایی که از سوی علاقه‌مندان به راهپیمایی اربعین که تاکنون این تجربه را نداشته‌اند، مطرح می‌شود این است که آیا خانم ها یا افرادی با سن و سال بالا می‌توانند این مسیر را طی کنند؟

این سوال معمولاً از آنجا ناشی است که گمان می‌شود تمام این مدت 3 روز و 2 شب را باید پیاده روی کرد! در حالی که تقریباً هر چند کیلومتر استراحت می‌کنید و نیاز نیست که تمام این مسیر را به صورت یک نفس پیاده روی کنید.همچنین خودرو‌هایی هم بین راه وجود دارد که زائرینی که از ادامه پیاده روی ناتوان شده‌اند را به مقصد می‌رساند.البته با نگاهی به اطراف خود خواهید دید که جمعیت خانم‌ها و همچنین افراد مسن کم نیستند بلکه بعضی از خانم‌ها با بچه‌ای در آغوش یا افرادی با معلولیت جسمی این مسافت بلکه بیشتر از آن (از شهرهایی مثل بصره 14 روز پیاده روی تا کربلا) را طی می‌کنند.در کل حضور در بین جمعیتی که همگی باهم به سمت هدفی خاص در حال حرکت هستند معمولاً طی مسیر را برای انسان راحت می‌کند. این تجربه را در راهپیمایی‌های مناسبتی احتمالاً تجربه کرده‌اید.

چه کفشی بپوشیم؟

حتماً سعی کنید از کفش راحت استفاده کنید اگر کفش تان ذره‌ای پای شما را اذیت می‌کند، این اذیت در آن حجم پیاده روی خیلی نمود خواهد داشت و مطمئناً در روز آخر که معمولاً پای انسان در اثر یک عکس العمل طبیعی تاول‌های کوچکی خواهد زد، بیشتر اذیت خواهید شد.

ذکر دونکته اینجا ممکن است مفید باشد: عرب‌ها از دمپایی برای پیاده روی استفاده می‌کنند. احتمالاً حرکت با دمپایی به مراتب راحتر از کفش نامناسب خواهد بود.همچنین معمولاً چند ساعت آخر پیاده روی که نزدیک شهر کربلا خواهید شد به خاطر فشاری که کفش به پا خواهد آورد اکثر مردم پابرهنه راه خواهند رفت زیرا پابرهنه راه رفتن راحتر از حرکت با کفش نا مناسب است.

ساک هایمان را چه کنیم؟

سعی کنید از کوله پشتی استفاده کنید.راحت‌ترین نوع بار جهت حمل در این مسافت کوله‌هایی است که کامل روی دوش قرار می‌گیرد.در غیر اینصورت از ساک‌های چرخدار که تحمل این مسافت را داشته باشند استفاده کنید زیرا اگر چرخ این ساک‌ها روی آسفالت مسیر حرکت دچار مشکل شود مطمئناً مجبور به حمل این ساک‌ها به روش‌های دیگر خواهید بود که کار را برای پیاده روی دشوار می‌کند.ممکن است با هماهنگی با دوستانتان کسی راضی شود که ساک‌ها را با ماشین‌های عبوری به کربلا ببرد و آنجا منتظر شما باشد! اما سعی کنید تجربه پیاده روی را ولو با حمل ساک دستی از دست ندهید.برخی از اعراب از جعبه های میوه استفاده می‌کنند و یک سر طنابی را در آن حلقه کرده و سر دیگر در دست می‌گیرند. با کشیدن این جعبه از نجف تا کربلا هم بار خود را در آن قرار می‌دهند و در بعضی موارد بچه های خردسال را به وسیله این جعبه ها می‌کشند.

خواب و استراحت

از ابتدای مسیر تا انتهای مسیر، تقریباً تمامی طول مسیر به وسیله چادر ها یا سازه‌هایی تقسیم بندی شده است که هیات‌هایی از سراسر عالم، مسئولیت این چادرها را بر عهده دارند! البته قریب به اتفاق این هیات‌ها قبیله‌های عراقی هستند. عراقی ها به هیات، موکب می‌گویند.

بعضی از موکب‌ها شرایط را به‌گونه‌ای طراحی کرده‌اند که محل استراحت زائرین باشد.در این موکب‌ها پتو و بالش و سایر ملزومات یافت می‌شود و معمولاً در هر ساعتی عده‌ای در این موکب‌ها مشغول استراحت هستند.

در طول مسیر موکب‌هایی را خواهید دید که زائرین را مشت و مال می دهند! بعضی توسط دستگاه و بعضی به صورت سنتی! حتی در مواردی پاهای خسته و خاکی زائرین را به زور می‌شویند! حتی ناراحت می‌شوند اگر شما اجازه ندهید که پاهایتان را بشویند!

برای محل خواب در طول روز با توجه به وجود خورشید و گرمای نسبی هوا، مشکل خاصی وجود ندارد.اما برای خواب شبانگاهی پیشنهاد می‌شود که اولاً قبل از ساعت 18 محلی را برای خواب از بین موکب‌های طول مسیر انتخاب کنید.ثانیاً با توجه به سرمای شب سعی کنید به جای چادر در موکب‌هایی که ساختمان دارند و گرمتر هستند اطراق کنید.احتمال اینکه بعد از ساعت 11 شب جای گرم و مناسب گیر بیاورید کمی سخت خواهد شد.ذکر چند نکته در اینجا اهمیت دارد اولاً جای خواب مناسب برای خواهران و برادران در طول مسیر وجود دارد ثانیاً کسی بدون جای خواب نخواهد ماند!چون جا و ملزومات خواب مثل پتو و بالش به اندازه کافی هست فقط باید بتوانید موکبی که هنوز کامل پر نشده را پیدا کنید اگر از خود اهالی بخواهید برایتان معرفی می‌کنند که کجا هنوز برای خواب جا دارد.

ایستگاه های امدادی

در طول مسیر ایستگاه‌های امدادی تعبیه شده است که اگر مشکلی برای کسی پیش آمد با مراجعه به این ایستگاه‌ها از خدمات پزشکی بهره مند شود.در طول مسیر هلال احمر ایران نیز ایستگاه‌هایی دارد که به زائرین خدمات می‌دهد.

برخی از موکب‌ها دست به نوع آوری زدند و خدماتی به مردم ارائه می‌کنند که ممکن است مورد نیازشان باشد مثلاً موکب هایی هستند که خیاط در آنها نشسته و با نخ و سوزن و چرخ خیاطی آماده است تا مشکل لباس یا کیف دستی شما را برطرف کند! در موکب‌هایی کفاش نشسته!در موکب‌هایی برخی با تلفنی در دست التماس می‌کنند که از تلفن آنها استفاده کنی و با هرجای دنیا که می‌خواهید تماس بگیرید!

چه لباسی بپوشیم؟

با توجه به اینکه هم اکنون اربعین در پاییز قرار دارد، از گرمای آزاردهنده عراق خبری نیست و علاوه بر آن در ساعات شب و همچنین صبح هوا خیلی سرد هم خواهد شد.بهتر آن است که لباس گرم به اندازه کافی بردارید.همراه داشتن یک بارانی سبک هم مفید خواهد بود.

معمولاً به خاطر رایگان بودن خدمات در طول این سه روز هزینه ای نخواهید داشت اما مقدار کمی پول هم ضرر نخواهد داشت.

در طول مسیر موکب هایی هستند (تقریباً هر 1 کیلومتر) که در کنار جاده پنل های 15تایی یا 20تایی برق گذاشته‌اند و زائرین دستگاه‌های برقی خود را در این پنل برای شارژ و استفاده زده اند.

هرچند که جمعیت زیادی در مدت زمان کوتاهی در این مسیر تردد می‌کنند اما همت خدام الحسین، مسیر از لحاظ بهداشتی وضعیت مناسبی دارد.همچنین سرویس‌های بهداشتی (حمام و توالت) به صورت مرتب توسط خادمین تمیز می‌شود و اغلب سطح بهداشت در وضعیت نسبتاً خوبی قرار دارد. هرچند پیشنهاد می شود در کوله ی همراهتان یک صابون داشته باشید.

آماده‌سازی فرهنگی

همانطور که عراقی ها خود را برای پذیرایی از شما از مدت ها قبل آماده می‌کنند شما هم برای تاثیر‌گذاری بیشتر روی آنها و بالا بردن سطح علاقه و همچنین فکر آنها کار کنید.

به عنوان مثال تجربه سنوات گذشته نشان می‌دهد که بچه‌هایی که در طول مسیر ایستاده‌اند و به زائرین نگاه می‌کنند و گاهاً حتی با اصرار به شما خوراکی تعارف می‌کنند با یک اسباب بازی کوچک یا حتی یک بسته پاستیل چقدر به سر شوق آمده و مطمئناً در دراز مدت تاثیر این حرکت در ذهنشان و تصورشان راجع به شیعیان و حتی ایرانیان چقدر مثبت خواهد بود.حتی آماده کردن بسته‌های فرهنگی به زبان های عربی یا انگلیسی و توزیع آن بین مردمی که پیاده می روند تاثیر گذار است.گاهی یک پوستر یا یک عکس کوچک مذهبی با یک جمله عمیق تاثیر شگرفی بر ذهن مخاطب خواهد گذاشت.روی تاثیر گذاری متقابل چه برای موکب داران چه برای سایر زائران از سراسر جهان برنامه‌ریزی کنید.


تا کنون هیچ نظری برای این خبر ثبت نشده است!


فرم ثبت نظر
نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیک:
نظر:(*)
حروف تصویر: captcha

شماره پیامک
آمار بازید:
پیوندها